Zoals altijd waren de supporters talrijk aanwezig. Twee spelers, Stoica en
Rijse,die niet geselecteerd waren namen plaats in de spionkop en schreeuwden
hun kelen kapot. De coach gaf een zenuwachtige indruk voor de match en kwam
tijdens het omkleden toch eens zijn troepen schouwen. Een portie peptalk voor
elke speler en we konden er weer eens tegenaan.
De
wedstrijd werd op gang gefloten. Scheidsrechter van dienst: Sportingboy-ik-ben-scheidsrechter-maar
–fluiten-is-mij-soms-te-veel. Devastar, in het prachtige rood en wit, nam sinds
lang een slechte start. De 0-3 stond al vlug op het bord. Zoals Steven Defour,
Cercle vloerde met een vrije trap onder de muur door, zo betrapte Devastar
zichzelf tweemaal op deze fout. De coach was furieus en riep zijn troepen
onmiddellijk tot de orde! Devastar duwde het gaspedaal in en ging op zoek naar
de aansluitingstreffer. Die kwam er en al snel stond de 3-3 op het scorebord.
Daarna vond Devastar stilaan zijn draai terug. Er werd terug goed gecombineerd,
de acties werden rustig opgebouwd. Toch lieten we Klinisport telkens in de
match komen. Barthez miste zijn torinstinct, toen we eindelijk vier corners
hadden. Gelukkig konden we rekenen op een klasseflits van Solskjaer, die de bal
mooi in één tijd op de slof nam!
Het deed de coach en zijn assistent enorm veel deugd dat de spelers ook
psychologisch durven te spelen. Elkaar oppeppen, motiveren, de scheidsrechter
bespelen,… alle factoren waren aanwezig.
Na de
wedstrijd gingen de spelers richting kantine. Het blijft indruk maken op andere
ploegen. De groepssfeer zit lekker snor. Dat was weer te zien aan het uur
wanneer de spelers naar buiten strompelden, kropen,… In een eerste analyse,
kort na de wedstrijd, werd al snel duidelijk dat dit niet de beste wedstrijd was
die Devastar speelde!
In de
kantlijn moet ik toch vermelden dat er een kleine discussie was tussen Hakan
Sukur (de zoon van de coach) en Scholes. Watte “Scholes” had kritiek over het bepalen
van de selectie. Als sinds het bestaan van de club neemt “de zoon van de coach”
deze taak op zich. Hakan probeerde zoals het een kapitein toebehoort, dit
kleine conflictje te bedekken met de mantel der liefde. Doch stellen vele
spelers zich vragen. De captain gaf openlijk toe dat hij de selectie in dronken
toestand op het net plaatste…
Solskjaer
meldde ook dat hij momenteel geen tijd heeft voor vrouwen, maar zich volledig
wil concentreren op Devastar. Ook Riise eist een basisplaats voor volgende week…
Het is duidelijk, allen willen zo goed mogelijk toeleven naar de volgende
wedstrijden. De coach en assistent kunnen dus op hun beide oren slapen… Behalve
dan om 1 speler, die de laatste tijd meer en meer gesignaleerd wordt op café,
nachtclubs,…! Ja, zoals u wel ondertussen weet is Enstie op de dool. Het wordt
dringend tijd dat hij zich herpakt. De juridische cel van Devastar onderzoekt
of ze zijn contract eventueel kunnen ontbinden…
Of sluit de
club Enstie terug in de armen?
Om 21.00u stond DE topper in de c-reeks geprogrammeerd. De nummer 1, MVC Markegem, gaf partij aan de ambiteuze tweede in de stand, Devastar. De inzet van deze wedstrijd was de eerste plaats. Nadat de truitjes maar enkele minuten voor aanvang van de wedstrijd de kleedkamer werden binnen gebracht door Hakan Sukur kon de wedstrijd op gang worden gefloten door de scheidsrechter.
Al vanaf het begin werd duidelijk dat dit een gesloten
wedstrijd zou worden met twee teams die aan elkaar gewaagd waren.
Devastar kwam het best uit de startblokken. Ze namen een
dubbele voorsprong in het eerste kwart. Maar net voor het einde van het eerste
kwart werkte Barthez de bal knullig en vooral heel ongelukkig weg tegen de arm
van Scholes. Deze maakte zijn rentree na enkele weken van afwezigheid. De
Scheidsrechter twijfelde geen seconde en wees resoluut naar de stip. Deze beslissing kon Hakan Sukur echter niet verstaan en zijn
zuiders temperament kwam naar boven. Gelukkig voor Devastar was het eerste kwart
gedaan en kon Hakan tijdens de korte pauze terug op zijn plichten worden
gewezen. Het brandje was geblust.
Het tweede kwartier was volledig voor Devastar. De tweede in de stand was duidelijk met de goeie mentaliteit op het veld gekomen. Devastar greep MVCM naar de keel en ze begonnen zowaar met de tegenstander te spelen. We liepen zelfs uit tot 5-1. Een stand die vooral tot stand werd gebracht door het schitterende voetbal van Burie (aka Solskjaer). Deze werd in de laatste transferperiode naar Devastar gehaald, en hij lost de verwachtingen meer dan in. Dit is de nieuwe vedette van de ploeg. Vorige vedetten konden hun status niet aan, maar deze speler lijkt geboren voor de status. Burie vertaalde zijn mooi voetbal in een schitterend doelpunt. Een lsplijtende diepe bal van Hakan controleerde hij met buitenkant, de bal ging over de verdediger en vanuit een scherpe hoek trapte hij heel mooi binnen. Het Leieland Stadion (dat alweer zo goed als uitverkocht was) werd er zowaar stil van. Tijdens de rust galmde de naam Burie minutenlang door het stadion. De supporters dragen de vedette al op handen. Ook Barthez pikte weer zijn doelpuntje mee, daarmee is hij een van de vlotst schorende doelmannen van de competitie.
Na de wedstrijd werd traditiegetrouw naar de kantine gegaan
waar eenieder kon genieten van de overwinning met een biertje in de hand, en de
europese wedstrijd van Anderlecht op het beeldscherm. Elke speler besefte dat
ook zij daar konden staan!
U leest het
goed: Slappen speelde nog eens, na lang out te zijn met een knieblessure. Ook
moeten we de speler zijn onvoorwaardelijke clubliefde vermelden: Hij kwam
helemaal overgevlogen uit het verre Dublin (Voor Voske: da ligt in Ierland) om
zijn rentree te maken. Het was er niet aan te merken dat het enfant terrible,
met twee bling blings in elk oor, zolang buiten strijd was.
Het viel
terug op dat Devastar rustig aan de wedstrijd begon wat er voor zorgde dat de
score een hele tijd 2-1 bleef. Toen Devastar aan een goed derde kwartier begon,
gingen enkele ballen vlot tegen de touwen. Opmerkelijk was dat enkele spelers
hun torinstinct terug gevonden hebben en dat er enkele prachtige collectieve
aanvallen werden opgezet die konden afgewerkt worden. Ook een pluim voor Lampe,
die bij zijn rentree veel verdedigend werk opknapte. Veel meer kan ik u niet
over deze partij vertellen. Er zelf aan deelnemen en een verslag schrijven is
niet echt objectief. Beter wat gelul van mijnentwege dan een verslag waar we nu
al met z’n allen maanden zitten op te wachten. Als je spreekt van vijgen na
Pasen, wel…
Het was
leuk om terug direct na de wedstrijd de kantine binnen te gaan. U mag gerust
zijn, het maakt indruk op andere ploegen. Na het douchen en het even tijd maken
voor de vele fans die buiten stonden te wachten, zat de bijna volledige kern terug samen aan
tafel.
Er werd veel bier gedronken (lees: gezopen), opvallend veel naar de dames
gelonkt en ga zo nog maar een tijdje door.
Voske die
pas zijn nieuw contract had getekend vond het nodig om een decadent feestje te
bouwen. Hij trok met enkele spelers en enkele gezelschapdames richting een door
ons goed gekend Desselgems café. Volgens enkele van onze medespelers(die
anoniem wensen te blijven) was Voske in “form”. Ja, Voske stond zo goed als
naakt te dansen op de toog.
Hij probeerde ook de assistent-coach (die al lang in zijn bed lag) uit te dagen
met nachtelijke sms’jes. Toen De Coach op de hoogte werd gebracht van deze
(alweer) nachtelijke uitspattingen, verliet hij razend zijn clubbureau.
Verder blijft het wachten op Enstie, die waarschijnlijk ook meer aan de drank
zit, dan aan het revalideren is…
Het laatste
stuk werd geschreven door een reporter van de categorie “roddelpers” en moet u
allicht met een korrel(tje) zout nemen.
Wordt
ongetwijfeld vervolgd…
Doelpunten:
Wouter (2x), Bram (3x), Miele (4x)
Verslaggever: Miele
Datum: 27/01/2008
Plaats: De Vlasschaard
Resultaat: Messiaen@home 2 - Devastar 8
Op
zondagmorgen spelen is voor velen geen geschenk. Zeker voor Devastar niet, want
velen onder ons houden er nogal een bruisend nachtleven op na. De een al wat
meer dan de ander. Zoals u wellicht weet is Devastar aan een zeer goed seizoen
bezig en dat blijft niet onopgemerkt. Jawel, De pers was aanwezig op deze
wedstrijd. De coach had de eer en het genoegen om het hele verhaal over
Devastar te mogen doen. Hij vertelde de reporter van dienst over de roemrijke
geschiedenis van deze club, de spelers en de voorbije wedstrijden.
De coach
kon het ook niet laten om nog even terug te keren op de wedstrijd van enkele
weken geleden, waar Devastar uiteindelijk vrede moest nemen met een gelijkspel
tegen MVC Markegem. Het siert de man dat hij een echte winnaarsmentaliteit
heeft. Het is een waar plezier om onder deze coach te voetballen. Hij probeert
je op alle manieren scherp te houden tijdens de wedstrijd. Als assistent-coach
is dit een prachtige leerschool. Helaas, sommige spelers kunnen de status van
de assistent-coach niet aan. Jaloerse reacties, voortdurend gezaag tijdens de
wedstrijd en ga zomaar door. Daarom besliste de assistent-coach om terug een
stap achteruit te zetten, ter bevordering van de ploegsfeer.
Over de
match kan ik kort zijn. Tijdens het eerste kwartier zat alles muurvast en kwam onze
tegenstander op voorsprong. Daarna werd de gaten stilletjesaan gevonden en kon
Devastar terug hun prachtige spel tonen. Ook leuk om te vermelden is dat wij
een sterk collectief geheel vormen, zowel op als naast het veld. Zondag uitte
zich dat in het scoreverloop, zowel Barthez, Solskjaer, Riise, De Boeck en Stoica konden de weg naar het net vinden. Hakan Sukur lukte een onzuivere hattrick.
Nog te
vermelden zijn de talrijk opgekomen supporters. Ja, u kunt het al raden, het
was weer eens volledig uitverkocht. Toch even de diehards vermelden: Lore en
Enstie. Ja, zoals u kunt lezen is Enstie een echte clubspeler. Ook al kan hij nog niet spelen, toch staat
hij er telkens weer, keer op keer. Hij kreeg ook groen licht van de clubdokter
en mag wellicht opnieuw de heilige mat betreden.
Ook een
puntje van kritiek toch, bepaalde speler(s) beginnen nogal sterallures te
krijgen. Dat uit zich vooral in nachtelijke escapades, niet komen opdagen voor
de persconferentie, beloven om verslagen te schrijven, op skireis vertrekken
tijdens het seizoen, emmertje naast het bed,…
De speler
in kwestie, mag zich zo rap mogelijk melden op de club en mag zich aan een
fikse boete verwachten, dixit De Coach!
Doelpunten: Barthez (1x) - Solskjaer (1x) - Riise (1x) - De Boeck (1x) - Stoica (1x) - Hakan (3x)
Verslaggever: Miele
DEVASTAR, MÉS QUE UN CLUB…
Het was al
weer een tijdje geleden dat uw verslaggever nog eens zijn creatieve pen
tevoorschijn toverde. Met spijt in het hart, moet ik der dan ook bij vertellen
dat er over de voorbije wedstrijden van de afgelopen maand niet zoveel te
vertellen viel. Behalve dan met een demonstratiematch tegen de Springstiers,
waar uw geliefde sterreporter niet aanwezig was. Er werd gewonnen met 14-0 en
daarmee is ook alles gezegd.
Het was goed voor het vertrouwen bij velen, want dat had een ferme deuk
gekregen na enkele matchen waarin we telkens worstelden met het “syndroom van
de laatste vijf minuten”.
We mochten gelukkig aantreden in onze fantastische Leielandarena. Ook deze keer
was het zo goed als uitverkocht. The devastar casuals waren talrijk aanwezig om
hun helden vooruit te schreeuwen! De Bruine Duivels, leider in de nu al
befaamde C-reeks, hadden maar liefst 8 spelers geselecteerd voor deze topper.
MVC Devastar, in de prachtige roodwitte kleuren, speelde met Voske aka Barthez,
Wouter aka Valderama, Dema, “Avet J ”,Thomas aka Hakan Sukur, Kevi en
uw verslaggever van dienst Miele.
Zoals u kan zien was sinds lange tijd Watte niet geselecteerd voor deze topper
van formaat. Interne strubbelingen met de coach liggen aan de basis van zijn
niet-selectie.
De coach konden we eindelijk terug volwaardig coach noemen.
Hij bleef de hele match en ook na de match dronk hij iets in de kantine. De
coach werd als een ware triomfator onthaald in de kantine na een wereldpartij
van zijn ploeg. Het mag gezegd worden, iedereen was top die avond. Alles klopte
als een bus en de tegenstander raakte steeds meer gefrustreerd. Vele aanvallen
werden perfect afgewerkt en ook de afweer was subliem. De wedstrijd werd ook
goed uitgespeeld door de gladiatoren van Devastar. De coach was duidelijk niet
tevreden over de vervangingen, die lieten volgens hem te lang op zich wachten.
Volgende wedstrijd wordt hier zeker rekening mee gehouden. Het was ook
duidelijk dat de aanwezigheid van de coach voor een extra adrenalinestoot
zorgde bij de spelers.
Een opvallende vaststelling was ook de aanwezigheid van de niet-geselecteerde
spelers. Jawel, het mag eens gezegd worden: MVC DEVASTAR LEEFT! Na de
fantastische 8-2, gingen de spelers terug rechtstreeks de kantine binnen. Met
veel fierheid en vreugde in mijn hart mag ik ook zeggen dat de sfeer ronduit
schitterend is.
Na de fantastische overwinning in het eigen Leielandstadion, was er op zaterdag
nog een partijtje tennisvoetbal. Het werd al vlug duidelijk dat het niet ons
ding was. Ik mocht me die dag ook assistent-coach noemen. Het was een eer om
onder de hoede van de coach de kneepjes van het vak te mogen leren. Verder kan
ik die dag kort samenvatten. Er werd nogal veel gedronken, af en toe ook eens
een balletje getrapt en er werd tot vervelens toe “ei, ge zijt link een bende
jeanetten” geroepen.
Als laatste wil ik het nog even over Enstie hebben. Onze sterspeler heeft al een tijdje een ernstige blessure! Zijn pancreas werd weggenomen en momenteel revalideert hij in het trainingscentrum van het Leielandstadion. Langs deze weg wil de voltallige ploeg Enstie een hart onder de riem steken.
Wordt ongetwijfeld vervolgd...
Na de laatste overwinning in het eigenste
Leielandstadion, waren er zware rellen tussen verschillende supportersclans.
Hierdoor kon Devastar niet rekenen op hun fanatieke supporters in de volgende
twee duels.
Ook de verre verplaatsingen naar Sint-Baafs-Vijve en Markegem zorgden ervoor
dat Devastar al een serieuze reis in de benen hadden. Dit was duidelijk te zien
aan de spelstijl. Zeker de laatste match liep er vanalles fout. Door
scheidsrechterlijke fouten, geen geluk in de afwerking en minder duelkracht,
kregen sommige spelers het moeilijk en waren duidelijk over hun toeren. Er werd
heel wat over en weer gescheld zonder desastreuze gevolgen weliswaar. In
situaties als deze is er een coach nodig die de rust bij zijn spelers kan
terugbrengen. Helaas, het monument was er niet. Dit zorgde voor decadente
toestanden in de kantine. Na de match tegen MVC Markegem werd er niet rustig een
pintje gedronken, nee er werd gezopen tegen de sterren op. Het mag eens gezegd
zijn. Daarna werd er nog een dode uil bijgehaald die werd direct gebombardeerd
tot mascotte van de club.
Het eerste verlies werd afgewerkt in
Sint-Baafs-Vijve, er werd nog door enkelingen in spelerstenue naar de kantine
gegaan. Good old Voske nam het voortouw en nam nog twee spelers met zich mee,
ze konden zich troosten met wat gerstenat. De andere spelers konden niet rap
genoeg weg zijn na deze nederlaag. Toch bleven er nog wat diehards zitten. Een
speler onder hen was volledig van de kaart na het verlies en dronk zelf geen
gewone pint meer, het moest Rodenbach zijn.
Verder valt er niet zo heel veel te vertellen, behalve nog dit: Voske moet zich
dringend naar zijn coiffeur begeven of ik doe het met de Gillette (gelieve wel
nog een ringbaardje te laten staan). Het spijt me heel erg dat ik het debuut
van Enstie niet heb mogen meemaken. Vele supporters vertelden me dat hij direct
in een enorme topconditie verkeerde. Ik kijk er naar uit om een match aan zijn
zijde te mogen spelen. Als laatste werd door de spelersraad gevraagd of de
coach zich op de club wil melden deze week…
Datum: 25/10/2007
Plaats: Leieland Ooigem
Resultaat: 10 - 3
Na een
geslaagde 4 op 4 van MVC Devastar, was het Leielandstadion volledig
uitverkocht!
Honderden fans werden een ticket geweigerd, gelukkig was de wedstrijd integraal
te volgen op Prime sport.
De
tegenpartij was niemand minder dan Messiaen @ home. Een geduchte tegenstander,
die reeds vorige week bekeken werd door enkele van onze teamleden. Het mag
gezegd worden, vorige week had Messiaen @ home een sterkere ploeg. Nu moesten
ze de match volbrengen met slechts vijf man.
Het
roodwitte Devastar trad ook aan met vijf spelers. Twee spelers werden even opgehouden
door de fans die aan de ingang van het stadion om handtekeningen vroegen. In
het begin van de partij werd er nogal “gebrokkeld” door de roodwitten. Het
stond al gauw 2-2 en toen was het een hele tijd wachten op een doelpunt. Het
geluk was alvast niet aan de kant van Devastar in het eerste halfuur. Meermaals
werd het doelhout van de tegenstander getroffen. Gelukkig konden we rekenen op
de koelbloedigheid van Voske (of is het nu Vossie…NOT), die terug een bal
netjes tegen de touwen kopte. Voske, nu al met iets meer haar, speelt met een
enorm zelfvertrouwen.
Na het halfuur kon Devastar teren op een kleine voorsprong. Daarna maakten ze
er in het laatste kwartier nog een waar doelpuntenfestijn van. Zeker nog het
vermelden waard was een knappe dribbelactie van Dema die afgerond werd met een
luckygoal.
De uitslag 10-3. U gelooft het of niet, dit was de derde maal op rij dat er
gewonnen met deze cijfers. Dit zal uiteraard mooi ogen in de statistieken.
6 op 6, dus nu kunnen we echt spreken van een geslaagde competitiestart, met
een voorsprong van 2 punten op de eerste achtervolger.
Als
verslaggever van dienst was het een zeer boeiende avond, vooral dan na de
match. Wat opviel was dat de bijna volledige kern richting kantine trok, na het
laatste fluitsignaal. Vele andere ploegen keken raar op, maar psychologisch is
dit een zeer knap intimidatiespelletje van Devastar. Na een eerste frisse pint,
werd met heel veel tegenzin dan toch maar naar de kleedkamer gestrompeld. Eén
speler was al vlug weg omdat hij nog schoolwerk had…(hehe!). Er werd weer veel
gelachen en er werd ook wel “iets” gedronken. Al gauw werd het idee van vorige
week terug naar boven gehaald: Kampioenenmatch… roze truitjes… Het leek erop
dat sommigen onder ons wat homofiele neigingen begonnen te krijgen. Ik blijf erbij, clubkleuren verloochen je nu
eenmaal niet, tenzij je W*lly Naessens heet.
Er werd nog heel veel gebabbeld, maar om bepaalde spelers niet te beschadigen,
heb ik besloten om bepaalde uitspraken veilig te bewaren in mijn kluis.
Verder blijven
vele supporters hopen op het wederoptreden, van de man die vele vrouwenharten
sneller doet slaan: ENSTIE!
Wordt ongetwijfeld vervolgd…
Datum: 18/10/2007
Plaats: Leieland Ooigem
Resultaat: 10 - 3
De naam alleen
al, telkens weer krijg ik er kippenvel van. Het is een ware hel. Sclessin, De
Bosuil, Craven Cottage… zijn er niets tegen. Het Leielandstadion, een ware
voetbalarena.
Wanneer MVC
Devastar deze heilige mat betreedt, gaan menig harten sneller slaan, voelen
velen de adrenaline door hun lijf gaan… Ja donderdag was het weer zover, it was
football day!!!
De
tegenstander: ’t Glazen Dak, een onbekende ploeg die aan hun eerste seizoen
begonnen. Door onze spionnen werd echter verteld dat we hen maar beter niet
onderschatten.
Het
beginsignaal kon amper gehoord worden, want de Devastar Casuals staken hun
spelers een extra hart onder de riem door songs als “Devastar 4-ever”, “Come on
you reds” en dergelijke te scanderen.
Opvallend was dat Devastar met 1 wisselspeler aantrad. Nog opvallender was de
verschijning van de doelman, bijgenaamd Voske. Voor deze gelegenheid had hij
zich laten kaal scheren. Spottend riepen sommige supporters dat hij de Barthez
van het minivoetbal is. Voske een prof in hart en nieren en clubspeler pur sang
trok zich nergens van aan en speelde een wereldmatch, met een doelpunt als kers
op de taart.
Een andere
vaststelling is dat Devastar een nieuwe tactiek uitprobeerde. Waar ze vroeger
het eerste halfuur aan een stormloop deden, kozen ze nu voor rustig en
opbouwend voetbal. Het bleek te werken.
Wat ook bleek te werken was de eenvoudige spelstijl, knappe driehoekjes, goed
gebruik gemaakt van de flanken,… Het plannetje werkte. Al gauw werd het 4-0.
Daarna ging Devastar gewoon verder op hun elan, maar kreeg dan toch nog 3
doelpunten tegen op korte tijd, een momentje van iets minder concentratie.
Plots was er nog even opschudding, Devastar wilde nog wisselen maar dat mocht
niet meer van de scheidsrechter. Een woedende Watte moest ingetoomd worden door
de coach. Onze coach, het monument van de club…
Na het laatste
fluitsignaal werd er gefeest en gezongen in de kleedkamer, alhoewel, enkelen
vonden het nodig om direct richting kantine te vertrekken…
Wanneer de voltallige kern uiteindelijk in de kantine was, werd er wat
nagekaart over de match. Het viel op dat een bepaalde speler zijn torinstinct
terug heeft gevonden. De stemming was zeer euforisch, vooral dan bij de zoon
van de coach. Hij brabbelde iets over een kampioenenmatch in roze truitjes! Dit
werd al gauw de kop ingedrukt, je verloochent nu eenmaal de clubkleuren niet.
Voor volgende week is er een selectieprobleem, Voske zal waarschijnlijk niet
aanwezig zijn. Wordt dit het wederoptreden van Enstie?
Wordt
ongetwijfeld vervolgd…
Doelpunten: Miele (3x) - Watte (2x) - Thomas (2x) - Voske (1x) - Dema (1x) - Munkie (1x)
Verslaggever: Miele
Create a free website at Webs.com